Car Jack Streets – recenzja

Zdecydowaną palmę pierwszeństwa w zakresie niczym nieograniczonego „inspirowania” się na produktach konkurencji i portowania ich na iPhone wprawdzie trzyma Gameloft, ale Tag Games z grą Car Jack Streets zdecydowanie depcze im po piętach. Nie ma bowiem w Appstore lepszego klona Grand Theft Auto (mówimy o pierwszej części) niż właśnie CJS. Skoro więc trwa niezła promocja na tytułą grę pomyśleliśmy, że przetestujemy ją specjalnie dla Was:)

A w Car Jack Streets wszystko jest prawie takie samo jak w GTA: zaczynając od filozofii gry, a kończąc na teksturach i sprite’ach. Jedyną istotną różnicą jest fabuła i pewne zobowiązania jakie z niej wynikają. Tak się bowiem składa, że wcielamy się w rolę rzezimieszka o imieniu Frankie, który winny jest ogromne pieniądze przegrane z racji nałogu hazardowego. Aby to odrobić Frankie musi każdego tygodnia wpłacać gangsterom 50 tysięcy dolarów.

A jak to zrobić? Jest kilka możliwości, które niezależnie od siebie pojawiają się w grze – od kradzieży i sprzedaży samochodów, poprzez zadania polegające na uciszeniu kilku członków gangu, jazdy do wypadków ambulansem i nawet dowożenie ludzi autobusem na przystanki. Misje są całkiem zróżnicowane jeśli chodzi o treść, ale forma jest cały czas sztywna – zawsze jesteśmy chłopcem na posyłki, który musi pojechać w punkt A, zrobić swoje i zaraportować wykonanie zadania w punkcie B. No ale takie jest piękno gier gta-podobnych.

iphone_car-jack-streets_6

Sterowanie, choć jest dziwne i zaskakujące, po kilku (dłuższych) chwilach staje się logiczne. Chodzi mi tutaj konkretnie o rozwiązanie tematu sterowania samochodem – w odróżnieniu od innych gier, gdzie kierownica jest „lokalna” (z perspektywy obiektu którym sterujemy), to w Car Jack Streets kontrolki są ”globalne” (kierujemy z perspektywy mapy). Hm, ciężko to dobrze wytłumaczyć, ale jak spróbujecie zagrać to zrozumiecie o co chodzi.

Na oddzielny akapit zasługuje cała reszta ergonomii produktu – choć do samego sterowania da się jakoś przyzwyczaić (i polubić), to cała reszta HUDa to tragedia – nie zliczę chociażby już ile razy zdarzało mi się odpalać GPSa podczas sterowania samochodem. Miasta po którym musimy się poruszać trzeba się nauczyć niemal na pamięć – nie ma czegoś takiego jak dostępna cały czas mapa- odpalić ją można tylko poprzez wspomnianego GPSa, co jest bardzo, ale to bardzo wkurzające.

A poza tym? A poza tym dostajemy świetną grę! Tym bardziej, że ostatnich zawirowaniach cenowych możną ją dostać za jednego dolara (0.79 euro). To doskonała cena, aby pobawić się w archeologię gier i przypomnieć sobie jak wyglądał niemal identyczna GTA.