IPhoneGuru.pl

Autor: Tomek Wereta 12 stycznia 2010

Twórcy gier szukają pomysłów wszędzie gdzie tylko to możliwe. W grach osadzonych w (różnie potraktowanych) czasach II wojny światowej możemy przebierać, inaczej jest w przypadku jej poprzedniczki. Może twórcy gier uznali, że ponure realia okopów i drutów kolczastych, nie nadają się na scenariusz takiej na przykład strzelanki. A tu niespodzianka – strategia Trenches! Czyli I wojna światowa na wesoło. Brrr…

W Trenches wcielamy się w rolę przywódcy angielskiego oddziału walczącego gdzieś na francuskim froncie z Niemcami. Mamy do wyboru dwa rodzaje rozgrywki – kampanię i pojedynczą potyczkę. W trybie kampanii musisz przejść przez sześć bitew, po każdej odblokowując nowe rodzaje jednostek  i uzbrojenie. Tryb potyczki pozwala nam wybrać jedną z map, skalę trudności i to jak długo ma trwać bitwa.

Ale wracając do kampanii, najfajniejsze czeka nas po jej zakończeniu otwieramy wtedy tryb zombie, czyli to co tygrysy lubą najbardziej –  survival. Nieprzebrane hordy zombiaków atakują naszych sołdatów, a my staramy się jak najdłużej przetrwać.

Przeciętna bitwa wygląda następująco. Najpierw musimy utrzymać się w okopach i powoli rozbudować nasze siły. Kupujemy nowe jednostki (saperów, obsługę moździerza, snajperów itd.) i poszerzamy uzbrojenie. Potem zaczynamy mozolnie zdobywać kontrole nad polem bitwy, a na końcu wyrzynamy niedobitki wroga.

W przypadku gry, gdzie zmuszeni jesteśmy kierować całą masą postaci niezwykle ważne jest sensowne rozwiązanie problemu sterowania. Całe szczęście w przypadku Trenches wybrano proste i eleganckie rozwiązanie, wystarczy tapnąć odpowiednią ikonkę na dole ekranu, a potem wyznaczyć naszym żołnierzom trasę po której mają się poruszać.

Natomiast sama strategia… Powiem szczerze – nie ma jej tak naprawdę zbyt wiele. Staramy się naprodukować jak najwięcej żołnierzy, żeby później samą siłą mięsa armatniego zepchnąć oddziały wroga z planszy. Pewnym urozmaiceniem są bomby, które sprawiają, że taktyka polegająca na skupianiu wszystkich żołnierzy w jednym miejscu się nie sprawdza, bo jeden zabłąkany pocisk zamieni ich wszystkich w malowniczą miazgę.

Jeśli chodzi o grafikę to jest to zdecydowanie mocny punkt gry. Mamy tu nietypowe połączenie karykaturalnych postaci żołnierzy, z ponurym i realistycznym tłem reprezentującym zniszczone działaniami wojennymi pole zmagań. Dodatkowo mamy trochę krwistych bajerów, dla amatorów gore – spodziewajcie się latających rak i nóg, kiedy w waszych żołnierzyków trafi bomba.

Według mnie największy problem gry to… nuda. Kiedy już wykupimy  odpowiednio wielką armię wysyłamy ją na wroga i… czekamy. Jak dla mnie używanie terminu „strategia” w przypadku Trenches wydaje się jednak ciut nie na miejscu. Osobiście polecałbym już Settlers.